‘Jongeren vertrouwen geven in zichzelf, daar gaat het om’
Maud is 27 en werkt nu 2,5 jaar voor Speaking Minds. Ze is trainer, denkt steeds weer nieuwe trajecten uit en houdt zich bezig met het ontwikkelen van een Speaking Minds tool. Hoe kwam ze bij Speaking Minds terecht en wat is haar doel? Ze vertelt erover in ‘Even voorstellen’.

Wie is jouw grote voorbeeld?
Pippie Langkous. Ze is vrolijk, vindingrijk en heeft een toffe uitspraak: ‘Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan!’ Dat probeer ik ook als trainer uit te stralen. Ik heb vertrouwen in de jongeren en motiveer ze om hun stem te laten horen. In het begin zijn ze vaak sceptisch, zo van: ‘de gemeente luistert toch niet naar ons’. Aan het eind voelen ze zich vaak wel serieus genomen.

Jij draait al een tijdje mee bij Speaking Minds. Is er in die periode veel veranderd?
Toen ik begon was Speaking Minds alleen nog maar in de gemeente Utrecht geweest. Inmiddels zijn we meer dan dertig gemeentes verder, waarbij ik bij zo’n dertien de trainer was. De methode is officieel erkend door Movisie. We zijn met vijf trainers en er komen steeds meer externe, lokale trainers bij. Sommige jongeren uit de eerste trajecten uit 2017 in Almelo zijn nog steeds betrokken. Zij zijn enorm gegroeid en dat is dus de impact van ons project.

Wat deed je hiervoor?
Voordat ik bij Speaking Minds kwam werken combineerde ik een baan als juf op de basisschool met een werkervaringsplek rondom jongerenparticipatie.

De methode komt mede uit jouw koker toch?
De pilot fase was net afgerond toen ik bij Save the Children ging werken. Er lag dus al een methode. Die heb ik helpen uitbreiden en aanpassen. Dat doen we steeds, door ook met jongeren te kijken wat er goed gaat en wat er beter kan.

Heb je zelf weleens met armoede te maken gehad? Schulden?
Thuis niet, maar wel toen ik ging studeren. Al zag ik dat meer als een investering. In die tijd had ik twee baantjes, gebruikte soms mijn creditcard om iets te kunnen betalen en ik leende van mijn vriend. Dat geld heeft hij al lang weer terug hoor. Maar soms, als er een onverwachte rekening kwam, raakte ik wel in paniek omdat ik niet wist hoe ik het allemaal moest regelen. Hierdoor zag ik wel hoeveel stress het op kan leveren als je problemen hebt met geld.

Is er een situatie die je meemaakte die bleef hangen?

Ja heel wat! Tijdens Speaking Minds gaan jongeren en beleidsmakers met elkaar in gesprek. De jongeren vinden de beleidsmakers soms ‘saai en stoffig’ en dat zijn niet mijn woorden. In een van de werkvormen moeten ze overeenkomsten zoeken. Zo riep een van de jongeren een keer heel hard: ‘Nou, deze beleidsmaker kan gewoon lachen en kijkt ook Netflix!’ Zo zie je hoe groot de kloof is en hoe goed het dus is dat jongeren en beleidsmakers met elkaar in gesprek gaan.

Voor wie doe je dit?
Vooral voor de jongeren die het gevoel hebben dat het toch niet uitmaakt wat ze zeggen. Of die weinig vertrouwen hebben in zichzelf. Het mooiste vind ik het als jongeren in het begin roepen dat ze niet willen presenteren en dan aan het eind er toch staan. Tegelijk krijgen ze een stem en mogen ze meedenken en praten over beleid. Gemeenten zijn dat wel al verplicht, maar het gebeurt te weinig. Bij Speaking Minds helpen we daarbij.

Had jij zelf een ‘Speaking Mind’ willen zijn?
Ja! Ik kwam alleen op het gemeentehuis voor mijn paspoort en was altijd wel nieuwsgierig wat daar verder gebeurde.

Heb je nog een gekke hobby die we van je moeten weten?
Ik houd heel erg van zingen en nog liever op een podium… Als ik ergens ben waar een bandje speelt, eindig ik vaak op het podium omdat ik dan aangeef dat het ‘me zo leuk lijkt om daar even te staan’. Ik heb ooit meegedaan aan Idols, maar ze vonden me te jong.

Stel: een gemeente denkt erover om mee te gaan doen met Speaking Minds, wat zou je dan tegen ze willen zeggen?
Doen! Het is zo belangrijk (en verplicht) om jongeren te betrekken bij het maken van beleid en wij laten zien hoe zij dit op een goede en betekenisvolle manier kunnen doen.

En heb je nog een tip voor jongeren die mee willen doen?
Ik snap het heel goed als ze het idee hebben dat er toch niet geluisterd wordt, helemaal als ze eerder zo’n ervaring hebben. Maar ik zou zeggen, doe toch mee en zie wat er gebeurt. Hun mening is onwijs belangrijk!